ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΩΝ

ΨΗΦΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΓΚΡΙΖΑΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ" :: Στοιχεία Εργασίας

Μοναδικός προσδιοριστής (uid): 94D4CE61CF45D8C3C2257AB8003DBD94
Ημερομηνία ηλεκτρονικής κατάθεσης: 16 / 11 / 2012
Τύπος εργασίας: Διδακτορική διατριβή
Βιβλιοθήκη κατάθεσης: Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας
Τμήμα: ΙατρικήςΤομέας ή ΠΜΣ: Χειρουργικός
Τίτλος: Οι λοιμώξεις στους ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού υπό σύγχρονη ανοσοκατασταλτική θεραπεία
Γλώσσα: Ελληνικά
Αρ. σελίδων: 153
Αριθμός τόμων: 1
Ευρετήριο: Όχι
Δεν έχουν δηλωθεί σελίδες ευρετηρίου
Εικονογραφημένη: Ναι
Δεν έχει δηλωθεί συνοδευτικό υλικό
Στοιχεία επιβλεπόντων καθηγητών: Γεώργιος Δαΐκος (Επιβλέπων),Αλκιβιάδης Κωστάκης, Ελένη Τζανάτου-Εξάρχου
Αριθμός βιβλιογραφικών αναφορών: 226
Έτος κατάθεσης: 2012
Περίληψη στα ελληνικά
Σκοπός της μελέτης ήταν η καταγραφή των λοιμωδών επεισοδίων σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού (ΜΝ) κατά το πρώτο και μετά το πρώτο έτος της μεταμόσχευσης και ο προσδιορισμός παραγόντων που προδιαθέτουν για λοίμωξη
Λοιμώξεις κατά το πρώτο έτος από τη μεταμόσχευση. Στο διάστημα 1/6/2004-31/10/2005 133(88Α-45Γ) ασθενείς-μέση ηλικία 46±14(13-75) έτη υποβλήθηκαν σε ΜΝ στη Μονάδα μας. Στο πρώτο έτος μετά τη μεταμόσχευση καταγράφηκαν 88(58Α-30Γ) λοιμώδη επεισόδια σε 60 ασθενείς (45% του συνόλου). Οι 39(65%) από αυτούς παρουσίασαν 1 επεισόδιο λοίμωξης, ενώ οι υπόλοιποι περισσότερα. Το συχνότερο είδος λοιμώξεων ήταν οι ουρολοιμώξεις (54 επεισόδια-61%). Αιτιολογικός παράγοντας ανιχνεύθηκε στα 61/88(69%) επεισόδια: σε 51 ήταν βακτήρια, σε 8 κυτταρομεγαλοϊός (CMV) και σε 2 μύκητες. Τα 43/88(49%) επεισόδια παρουσιάστηκαν κατά τους πρώτους 3 μήνες από τη μεταμόσχευση, τα 22(25%) επεισόδια μεταξύ 3-6 μηνών και τα 23(26%) μεταξύ 6-12 μηνών. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με λοίμωξη και εκείνων χωρίς λοίμωξη ως προς την ηλικία και το φύλο των ληπτών, τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης πριν από τη ΜΝ, το είδος της μεταμόσχευσης, την επίπτωση επεισοδίων οξείας απόρριψης, την ηλικία και την παρουσία αρτηριακής υπέρτασης του δότη. Οι ασθενείς που έλαβαν Daclizumab είχαν σημαντικά αυξημένη επίπτωση πολλαπλών λοιμώξεων σε σχέση με τους λήπτες Baziliximab (P=0.005).Ο Σακχαρώδης Διαβήτης ήταν σημαντικός παράγοντας κινδύνου για λοιμώξεις [OR(95%CI)=1.154(1.045-1.274),P=0.001], καθώς και το ανοσοκατασταλτικό σχήμα με Tac-mTORi-Cs-antiIL2R [OR(95%CI)=3.053(1.007-9.349),P=0.043]. Παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος για CMV λοίμωξη μετά το τέλος της τρίμηνης περιόδουχημειοπροφύλαξης [OR(95%CI)=0.456(0.358-0.580),P=0.002], που σχετιζόταν με διάρκεια νοσηλείας πάνω από 21 ημέρες [OR(95%CI)=6.222(1.407-27.518),P=0.008].Εννέα από τους ασθενείς παρουσίασαν επεισόδια οξείας απόρριψης που αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς και δεν υπήρχαν απώλειες μοσχευμάτων. H μέση διάρκεια νοσηλείας των λοιμωδών επεισοδίων ήταν 11.5(2-109) ημέρες. Τρεις περιπτώσεις (5%) είχαν θανατηφόρα έκβαση (2 λοιμώξεις κατωτέρου αναπνευστικού και 1 νεκρωτική χολοκυστίτιδα).
Συμπερασματικά, από τα προαναφερθέντα φαίνεται ότι οι λοιμώξεις κατά τον πρώτο χρόνο της ΜΝ α) συνεχίζουν να παρουσιάζουν ένα χαμηλό ποσοστό θνητότητας, β) η πρωτοπαθής νόσος του λήπτη νεφρικού μοσχεύματος, όπως και η επιλογή ανοσοκατασταλτικού σχήματος επηρεάζουν τη συχνότητά τους, γ) ο αιτιολογικός παράγοντας ταυτοποιείται σε υψηλό ποσοστό, δ) συχνότερη εντόπιση παραμένει το ουροποιητικό, τα μισά επεισόδια συμβαίνουν το 1ο 3μηνο, ενώ ο κίνδυνος για CMV λοίμωξη είναι αυξημένος μετά το πέρας της περιόδου χημειοπροφύλαξης Λοιμώξεις μετά το πρώτο έτος από τη μεταμόσχευση νεφρού. Aπό 1/11/2004 εως και 31/10/2006 έγιναν συνολικά 297 εισαγωγές (146 άντρες και 151 γυναίκες) που αφορούσαν 175 ασθενείς (91Α -84 Γ) συνολικά.Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 48,67±14,29 έτη (21-78). Η μέση διάρκεια μεταμόσχευσης κατά την εισαγωγή ήταν 91±74 μήνες (12-299). Σε 179 από τις 297 εισαγωγές (60,2%) αναπτύχθηκαν θετικές καλλιέργειες.Οι ουρολοιμώξεις ήταν το πρώτο αίτιο εισαγωγών για λοίμωξη. Επιπλεγμένες λοιμώξεις ως αποτέλεσμα χειρουργικών παθήσεων,ή σε ασθενείς με γενικευμένες κακοήθειες και ιογενείς ηπατίτιδες αυξάνουν το κίνδυνο θνητότητας. Οι ασθενείς με πολυκυστική νόσο ήταν μεγαλύτερης ηλικίας (p<0.001), ήταν για μεγαλύτερο δάστημα σε αιμοκάθαρση προ της μεταμόσχευσης (p<0.001), και είχαν λάβει μεγαλύτερο ποσοστό μοσχευμάτων από αποβιώσαντες δότες (p=0.03).Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη νόσο ήταν για μικρότερο διάστημα σε μεταμόσχευση (p=0.002), για μικρότερο διάστημα σε αιμοκάθαρση προ της μεταμόσχευσης (p=0.009) και έλαβαν αντιμικροβιακή αγωγή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, τόσο σε ό,τι αφορά το πρώτο (p=0.023) όσο και το δεύτερο (p=0.032) χορηγούμενο σκεύασμα. Οι ασθενείς με λοιμώξεις από τα μαλακά μόρια είχαν σημαντικές διαφορές σε ό,τι αφορά την πρωτοπαθή νόσο (p=0.017), ήταν για πιο μακρό διάστημα μεταμοσχευμένοι (p=0.012), είχαν μακρότερο διάστημα νοσηλείας (p<0.001) και μεγαλύτερο διάστημα αντιμικροβιακής αγωγής κατά τη νοσηλεία (p=0.019).
Περίληψη στα αγγλικά
Infections are the second commonest causes of death in renal transplant recipients. Their prevalence seems to be stable during the last years, despite the improvements in the immunosuppressive protocols and the microbiological diagnostic methods.
The aim of this study was the prospective assessment of infection episodes in renal transplant recipients (Rtr) during the 1st year and after the 1st year post renal transplantation (Rtx) and the determination of risk factors for infectious complications.
Infections during the first year post transplantation
During the period 1/6/2004- 31/10/2005 133(88M-45F) Rtr with a mean age of 46±14 (range: 13-75) years, were transplanted in our Unit. During the first year post- Rtx, 88 (58M-30F) infectious episodes were observed in 60 (45%) of all patients. Thirty nine (65%) of them were hospitalized once and the rest of them repeatedly. The most common type of infection was urinary tract infection (UTI) (54 episodes- 61%). The causative agent was identified in 61 out of 88 (69%) episodes: in 51 it was bacterial, in 8 cytomegalovirus (CMV) and in 2 fungi. Forty three episodes (49%) were observed during the first 3 months, 22 (25%) between 3-6 months and 23 (26%) between 6-12 months post- Rtx.
There were no significant differences between hospitalized and non-hospitalized patients presenting with infectious episodes, regarding recipients’ sex and age, duration of dialysis pre- Rtx, type of Rtx, prevalence of acute rejection episodes and donors’ age or prevalence of arterial hypertension. The Rtr treated with Daclizumab presented increased frequency of readmissions due to infections compared to Baziliximab recipients (P=0.005). Diabetes was a significant risk factor for infections [OR(95%CI)=1.154(1.045-1.274), P=0.001], as well as the immunosuppressive regimen including the combination of tacrolimus- mTORi- steroids and anti-IL2R mab as initial treatment. [OR (95%CI)=3.053 (1.007-9.349), P=0.043].
There was an increased prevalence of CMV infections after the completion of chemoprophylaxis period [OR (95%CI)=0.456(0.358-0.580), P=0.002].Mean time of hospitalization for the infection episodes was 11.5 (2-109) days. In 3/133 (5%) Rtr the outcome was fatal (2 lower respiratory tract infections and 1 necrotic cholecystitis).
Infections after the first year post-transplantation
From 1/11/2004 till 31/10/2006 175 patients (91M-84F) were hospitalised in 297 admissions (146 M-151 F) due to an infective episode. Their mean age was 49.0±13.6 years old (21-78). Their transplantation vintage was 92.5±73 months. Female and younger patients had a higher prevalence of UTIs (p=0.002 and 0.006 respectively). More patients with UTIs received antimicrobial therapy after being discharged from hospital (p<0.001) and for a longer period of time (p=0.024), but were in-patients for a significantly shorter period of time (p=0.046). The soft tissue and bone/joint infections were the second commonest type of infections. This group of patients were transplanted for a longer period and (p=0.012) and they proved much more difficult to treat as they stayed in the hospital for a period that was double compared to the rest of infection types.
Conclusions. In conclusion, infections during the 1st year post- Rtx a) are still associated with a low mortality rate, b) the primary disease of the Rtr as well as the choice of immunosuppressive regimen may affect their frequency, c) there is a high rate of causative agent identification, d) the commonest type remain the UTIs, half of the episodes are observed during the 1st trimester post- Rtx and there is an increased risk for CMV infection after the completion of the chemoprophylaxis period.
Prophylactic policies should be launched targeting the younger and female recipients. The duration and dose of antimicrobial agents’ therapy should be adequate in order to eradicate the aetiologic agents involved. The personell involved in the care of transplant recipients should thoroughly examine the patients for early signs of skin, soft tissue, septic arthritic and osteomyelitic inflammations.

Λέξεις κλειδιά
ΕλληνικάΑγγλικά
Μεταμόσχευση νεφρούRenal Transplantation
ΛοιμώξειςInfections
ΑνοσοκαταστολήImmunosuppression
Ανοσοκατασταλτικό σχήμαImmunosuppressive treatment


Στοιχεία συγγραφικής υπευθυνότητας
ΕπώνυμοΌνομαΌνομα Πατρός
ΚοσμαδάκηςΓεώργιοςΧ.


Ο Συγγραφέας επιτρέπει τη διάθεση της εργασίας σε ψηφιακή μορφή μέσω διαδικτύου.


URL πλήρους ψηφιακού κειμένου: http://www.lib.uoa.gr/greylit/greylit.pl?i=94D4CE61CF45D8C3C2257AB8003DBD94


Επιστροφή
Δημιουργία εκτυπώσιμης βεβαίωσης κατάθεσης

Copyright © 2007-2014 ΥΚΒ ΕΚΠΑ